Catsitting in BXL
Jaaaa eeuwengeleden dat ik hier iets gepost heb. Maaar ja! There she is! She’s back! Alive and kickin’ vanuit Brussel.
De komende twee weken woon ik in Brussel en hiervan hou ik jullie op de hoogte. Wow!! De eerste week moet ik nog werken, maar vanaf vrijdagavond 17u heb ik vrijaf en ga ik een week lang onze hoofdstad verkennen. Als er iemand zin heeft om samen met mij een uitstapje te doen, just let me know!
Gisteren ben ik aangekomen in Brussel, ik hoorde mijn kindje voor de komende twee weken al huilen van toen ik beneden in de gang stond. Binnenkort komt er een foto’tje van dit lieve katje online (met de coolste kattenaam ever: Huilebalkje Bobby), maar ik kan nog niet zo goed werken met de macbook, dus krijg ik de foto’s niet van het fototoestel (iemand tips)
Ziezo dat was het eerst korte overzicht 
tot snel!
bye bye
*Zucht wat is bloggen lastig*
Het is de laatste tijdje een beetje stil geweest op m’n blogje. Het is verdomd moeilijk de discipline te hebben zoiets te onderhouden. Dus geef ik mezelf een tweede (of derde) kans om er opnieuw een beetje leven in te blazen. Wat heb ik de laatste tijd uitgespookt? Vanalles en niks eigenlijk. Ondertussen is er een Opel Corsa in mijn leven gekomen (mijlpaal) en rij ik elke dag ongeveer alles samen een 90 km (van en naar het werk). Al zeg ik het zelf mijn rijvaardigheden zijn er fors op vooruitgegaan toch raad ik niemand aan om voorlopig samen met mij achter het stuur in de auto te stappen 
De ware reden kan je te weten komen bij mijn lieftallig vriendje. Verder ben ik nog naar Baden Baden geweest en Amsterdam. Verslagjes van deze tripjes vind je binnenkort op deze pagina!
Humo’s pop poll de luxe
Afgelopen zondag heb ik eindelijk een bezoekje gebracht aan humo’s pop poll de luxe. Al jaren spreek ik er van om een bezoekje aan dit evenement te brengen. Maar telkens komt er iets tussen: niemand wil of kan mee, we vinden geen chauffeur, …. . Uiteindelijk is het dit jaar wel gelukt. Jaar na jaar werden de verwachting hoger en dus was ik bang dat ik te hoge verwachtingen had. Niks was minder waar, al mijn verwachtingen werden mooi vervult.
De avond startte al goed, ik was nog nooit eerder in het sportpaleis geweest (shame on me ! I know…) en kwam per ongeluk terecht in de VIP ingang. Het was ons bijna gelukt daar binnen te glippen, maar door een kleine aarzeling van mij, werden we toch vriendelijk naar de hoofdingang verwezen.
Het concept is eigenlijk eenvoudig: “hoe zet je BV’s in hun hemd, maar toch vinden ze het leuk”. Bart De Wever, die normaal op niet zoveel sympathie van mij kan rekenen, is die avond toch sterk in mijn achting gestegen. Hij won de medaille van “wie zou je het minst graag uit de kleren zien gaan”. Gewoon omdat hij voor die award op te halen toch verschenen is en dat hij de raken opmerkingen van Guy Mortier bleef weglachen.
Kop van Jut was dEUS, wegens hun vertoning op de MIA awards.
Volgend jaar mogen ze me zeker opnieuw verwachten op de Humo’ pop poll!
YES, I CAN
Ik ben vergeten het relaas van mijn rijlessen verder te vertellen. Mijn excuses hiervoor. Blijkbaar heb ik de discipline nog niet om mijn blog te onderhouden. Maar deze zal ik kweken …
Een korte samenvatting! Iedere les kroop ik als een vat vol spanning, zenuwen,.. achter het stuur van dat verdomde machien. Tot een rijinstructeur er mij vriendelijk doch kordaat op wees dat ik mijn voorlopig rijbewijs niet zou krijgen na de 20u les, als ik zo bleef rijden. Teleurgesteld, met alle moed in mijn schoenen droop ik af na die bewuste rijles. Na veel geklaag en gezaag aan de oren van mijn vriendje (ik zal nooit kunnen rijden, zie je ik ben zo’n debiel die nooit met de auto zal kunnen rijden,..), heb ik al moed samen genomen en naar de volgende rijles gegaan. Ik zou ze eens een poepie laten ruiken! Een beetje zeggen dat deze meid, het niet zou halen! AND YES I MADE IT!!!!!
Ouders, houdt U kinderen binnen! Deze jonge dame mag vanaf heden alleen rijden! Toch zal ik mijn super-tas-tische instructeur missen! Ik had al voorgesteld aan hem dat hij enkele citaten van hem op een cassetje zou opnemen en dat ik dan een pop in de auto zou zetten, zodat hij er toch nog bij zou zijn. Helaas heeft hij geen bandje ingesproken L. ..
Ziezo nu zijn jullie op de hoogte !
Mét een glas whisky in het ziekenhuisbed!
Nooit écht nooit kan er een normaal iemand naast je liggen in het ziekenhuis. Enkele dagen geleden toen de papa in het ziekenhuis lag, was het weer zo ver. Ditmaal geen knorrige oud ventje of een eenzame kerel die tegen iedereen die het horen wil zijn levensverhaal afsteekt. MAAAAAAR een cowboy! Van top tot teen, volledig volgens de strips: hoed, lang haar,een vette eddy de vadder-snor, een tatoeage die zijn ganse been versiert,… . Toen ik de laatste dag op bezoek kwam zaten de cowboy-vrienden een lekker flesje Jack Daniels te kraken… . Een absurd gezicht in een ziekenhuis als patiënt een whisky’tje slurpen…..
Broem Broem Part III: Als je van vriendje wil veranderen moet je je niet in je gat laten rijden
Deze keer mocht ik de ganse les op de openbare weg rijden en alles zelf bedienen. Het extraatje deze les was spiegels en fietsers in de gaten houden en tijdig leren remmen voor een rood licht. Eindelijk op de gewone weg rijden 
:D:D Blijkbaar beschik ik over een te zware voet en de gave om veel te vroeg te stoppen voor een rood licht. Mijn begeleider had dan ook volgende gevleugelde woorden klaar “als je van vriendje wil veranderen moet je je niet in jet gat laten rijd”. Telkens wanneer ik een goeie reactie had bij een “moelijke” verkeerssituatie had hij de woorden “here’s my girl”.
Op naar les 4 deze avond! Helaas met een andere begeleider. Ik zal “here’s my girl” missen
Broem broem part II
De tweede rijles kruip ik al iets minder gespannen achter het stuur van de auto maar zeker nog niet relax. We rijden naar een afgelegen terrein achter de gevangenis van Brugge. Hoofdbezigheid van deze les : aangezetten en stoppen op de gewone grond en een helling. Daarna leren schakelen en achteruit rijden. En hop ik mocht de weg terug volledig schakelen (met de nodige stress).
Broem broem
Gisteren nam ik met klamme handjes en totaal gespannen voor het eerst plaats achter het stuur van een auto. Spannend! De ganse dag al zitten vloeken op het weer “waarom moet het nu nét vandaag zo stormen, regenen,…” Gelukkig was het omstreeks 19u ter hoogte van Brugge droog.
Uiteindelijk was het zover de rij instructeur kwam eraan, na een zeer deskundige uitleg over hoe je in een auto stapt en wat elk lichtje betekent mocht ik plaatsnemen achter het stuur. (Gelukkig alleen maar sturen) Het sturen ging redelijk vlot.. Ik weet het het komt redelijk simpel over maar als je nog nooit achter het stuur hebt gezeten (ook geen boksauto) is het wel even wennen. Alleen de geparkeerde auto’s moeten een beetje opletten! Na een klein uurtje leer je de basis van het schakelen. Dat moment was totàle chaos… sturen, schakelen, koppeling induwen, gasgeven, … ietsje teveel vant goeie… Zo dit was het relaas van de eerste rijles. Woensdag is de volgende en ik hou u op de hoogte!
Help ik heb een blog!
Help! Waar ben ik nu aan begonnen? Waarom start ik toch een blog? Is het iets voor mij? Allemaal vragen die bij me opkwamen toen ik deze pagina aan het maken was. En die ik zelf nog moet beantwoorden… Ik was wel eens benieuwd, want iedereen is tegenwoordig aan het bloggen… En hip en trendy als ik ben *kuch* kan ik toch niet achterblijven é?? Dus eum tot binnenkort…..hopelijk!
